Diefstal van mijn jeugd (Natascha Kampusch) door Feline Serré van 6A

Comments

  1. Je refereert naar het verhaal om je menig uit te drukken, dit maakt het duidelijk voor de luisteraar die het boek nog niet gelezen heeft en maakt je argument sterker!
    Het gekozen fragment toont ook goed hoe het hoofdpersonage haar voelt en de betekenis achter dit boek! Je brengt dit op een rustige en aangename manier over aan de luisteraar.
    Je praat ook kritisch over het boek en de schrijfstijl.
    Ine Jespers.

    ReplyDelete
  2. Jouw stem is heel aangenaam om naar te luisteren en je leest met intonatie, het is niet monotoon.
    Je verwijst voldoende naar het boek en kan alles goed uitleggen over de schrijstijl, ...
    Je analyseert het boek accuraat en het fragment is goed gekozen, de boodschap van het boek wordt hiermee duidelijk. Je hebt het fragment ook grondig besproken en deelt wat je ervan vond, zo weet de lezer of het een boek is voor hun.
    Marie-Lou Berghs

    ReplyDelete
  3. Heel goed voorgelezen Feline. Het is een heel leuk en goed gekozen fragment. Ik word echt meegetrokken in de emoties van Natasha. Je gebruikt goede intonatie en trekt me mee in jou boek. Je vertelt echt waar het op slaat en legt zo alles duidelijk uit. Je bent kritisch over de auteur en haar schrijfstijl.

    ReplyDelete
  4. Je stem en spreektempo zijn zeer rustgevend. Het boek omvat een heftig thema. Ik vind dat je er op een zeer respectvolle en mooie manier mee omgaat. Je legt de emoties van het hoofdpersonages uit alsof je haar persoonlijk kende. Dit zorgde ervoor dat ik als luisteraar helemaal mee was in het verhaal. Ik geloofde je echt.
    Je vertelt met een passie over het boek. Dit maakt het fijner om als luisteraar te blijven luisteren naar je podcast. Mooi gedaan, Féline!
    Justina Medvid

    ReplyDelete
  5. Ik vind het spijtig dat ik dit moet zeggen maar het voelt een beetje aan alsof je een tekst afleest van een telefoon of papiertje. Het voelt niet echt als een echte conversatie met de interviewer. Het begint ook niet echt als een interview als winteruur, het begint meer als een aparte analyse. Je winteruur voelt echt als een tekstje dat wordt afgelezen, er is bijna geen persoonlijke reactie over het boek. Hier en daar een paar verwijzingen naar het vluchten van Natasha.

    Mikolaj Zabrocki

    ReplyDelete

Post a Comment